Hi, ik ben Nina – fotograaf, momentenvanger, lichtzoeker en vooral: groot liefhebber van échte verhalen. Daarnaast ook moeder van een vrolijke kleuter, vrouw van een fijne man, en woonachtig in het gezellige Eindhoven. Ik ben dol op herinneringen maken: samen op pad, uit eten gaan, kringloopvondsten scoren, een goede film of serie kijken, en natuurlijk... fotograferen. Fotografie is voor mij een manier om het leven even stil te zetten. Om vast te leggen wat je voelt, niet alleen wat je ziet. Dat is wat ik het allerliefste doe – en wat ik ook graag voor jou doe.
Mijn camera en ik zijn onafscheidelijk. Niet omdat ik altijd op zoek ben naar het perfecte plaatje, maar omdat ik geloof dat de mooiste foto's ontstaan op de momenten dat je even vergeet dat ik er ben. Wanneer je lacht naar je kind, met je handen door zijn haren gaat, of wanneer jullie met z’n allen in de grootste knuffel terechtkomen.
Ik ben gek op zacht licht, blote voetjes in het gras, rommelige haren en dat ene moment waarop je elkaar nét iets langer aankijkt. Dat is wat ik wil vangen. Niet alleen wat je ziet, maar vooral wat je voelt. Zelf ben ik een moeder van een zoon van 5 jaar, dus ik weet hoe waardevol het is om stil te staan bij de tijd die soms voorbij lijkt te vliegen. Daarom geef ik jou graag beelden waar je steeds opnieuw met een glimlach naar terugkijkt.
Mijn stijl? Warm, natuurlijk, liefdevol en een tikje dromerig. Jij hoeft niks te kunnen of te ‘doen’ voor de camera – als je jezelf meebrengt, komt de rest vanzelf. Zin om samen op pad te gaan en mooie herinneringen te maken? Ik sta klaar om jouw verhaal vast te leggen.
Wanneer later eerder komt...
Foto’s maken en herinneringen vastleggen – het zit al zolang in me als ik me kan herinneren. Vroeger bracht ik fotorolletjes naar de drogist, daarna kwamen de dikke fotoboeken vol met stickers en – toegegeven – wat foute teksten. Op een gegeven moment begon ik mijn eigen blog, waarvoor ik mijn foto’s zelf ging maken. Daar is mijn liefde voor fotografie echt begonnen. Wat eerst productfotografie was als hobby, groeide langzaam uit tot iets groters.
Toen ons zoontje werd geboren, pakte ik de camera weer onder het stof vandaan. Eerst voor mezelf, om de kleine momenten vast te leggen die zo snel voorbijgaan. En al snel ook voor anderen.
Vier jaar geleden overleed mijn moeder, en sindsdien is fotografie voor mij nóg meer gaan betekenen. Juist in het gemis besef je hoeveel waarde een foto heeft. Hoe kostbaar het is om herinneringen tastbaar te maken. "Wanneer later eerder komt, dan is het te laat" – dat voel ik tot in mijn kern. Ik vind het nog steeds jammer dat we zo weinig foto's hebben van die laatste jaren samen.